Aucklandeilanden

Koningsalbatros ©Lauk Quispel
Koningsalbatros ©Lauk Quispel

Op 460 km ten zuiden van Bluff ligt de grootste subantarctische eilandengroep van Nieuw-Zeeland. Auckland is het grootste eiland met 510 km2. Het eiland is aan de oostkust diep ingesneden door fjorden. De door wind geteisterde westkust kent hoge kliffen. Eén fjorddal is zover uitgesleten dat het zuidelijkste gedeelte van Auckland nu een separaat eiland is geworden, dat Adam heet. Beide eilanden zijn zeer heuvelachtig. De hoogste punten zijn Cavern Peak (659 m) op Auckland en Mount Dick (705 m) op Adam. Verder ligt er ten noorden van Auckland nog een aantal kleinere eilanden, onder andere Enderby (0,7 km2) en Disappointment (0,5 km2).

In Carnley Harbour op het schiereiland Musgrave ligt een oude verweerde vulkaankrater. Hier ligt zeer oud gesteente (graniet met ijzermica) van circa 100 miljoen jaar oud aan de oppervlakte. De enorme basaltpilaren op Enderby verraden ook een vulkanisch verleden. Gezien de diepe fjorden moeten de eilanden ooit bedekt zijn geweest door grote gletsjers.

Mogelijk hebben Maori’s al vroeg in de geschiedenis de eilanden bezocht, maar hiervan is niets vastgelegd. De ontdekking van de eilanden is toegeschreven aan de walvisvaarder Abraham Bristow. Hij zag de eilanden op 18 augustus 1806. Het volgende jaar ging hij hier aan land bij wat nu heet Port Ross. Binnen 25 jaar waren de hier voorkomende zeeleeuwen uitgeroeid. De ontdekkingsreizigers Charles Wilkes en César Dumont D’Urville bezochten in 1840 kort na elkaar de eilanden. In datzelfde jaar landde ook James Ross die de berichten die achtergelaten waren door zijn voorgangers vond. Tijdens alle drie de expedities werden planten geïnventariseerd.

Opvallend is dat walvisvaarders hier maar kort hebben gezeten. Een poging om het succes van de Falklandeilanden te evenaren werd na drie miserabele jaren opgegeven. Pogingen om schapen te houden, liepen vanwege het zeer vochtige klimaat op niets uit.

In 1986 kreeg de archipel de status van National Nature Reserve en in 1998 werd het uitgeroepen tot Werelderfgoed.

Door het milde klimaat met veel regen is de Aucklandarchipel het groenst van alle Nieuw-Zeelandse eilanden. Er zijn een kleine 200 inheemse hogere plantensoorten en bijna 40 geïntroduceerde soorten. De kuststrook is bedekt met ratabos (Metrosideros umbellata) met felrode bloemen, verder naar het binnenland zijn graslanden, weiden met reuzenkruiden en op de hogergelegen delen toendra’s. Er zijn vijf endemische planten: twee gentianen (Gentiana concinna en Gentiana cerina), een boterbloem (Ranunculus subantarcticus subantarcticus), een weegbree (Plantago triantha) en het Aucklandgras (Poa aucklandia aucklandia).

Op Enderby is de vegetatie ernstig aangetast door de komst van varkens, koeien en konijnen.

De eilanden zijn vooral in trek vanwege de albatrossen. Het is de belangrijkste broedplaats voor de witkopalbatros (70.000 paar) en de gibsons of grote albatros (5500 paar). Verder komen er onder andere voor: de noordelijke reuzenstormvogel, de Kaapse duif, de witkopstormvogel, de Antarctische en de dikbekprion, de Witkinstormvogel, de zwarte pijlstormvogel, en het grijsrugstormvogeltje, het zwartbuikstormvogeltje, de wenkbrauweend, de Nieuw-Zeelandse valk en de Nieuw-Zeelandse snip. Er broeden slechts twee pinguïnsoorten: de geeloogpinguïn en de rotsspringer.

Ook is Enderby bekend om het massaal voorkomen van de Hooker zeeleeuw.

Andere bestemmingen op de route vanuit Nieuw-Zeeland en Australië

  • Campbell

    Anisotome latifolia ©Gerrie Quispel
    Het eiland Campbell staat bekend om de bijzondere flora en de koningsalbatrossen die hier broeden. Het klimaat is typisch voor de subantarctische eilanden: nat,...
  • Cape Adare

    Hutten van Carsten Borchgrevink, Cape Adare
    Op het bijna noordelijkste punt van de Rosszee (71°17'Z 170°14'O) ligt Cape Adare. Ross ontdekte dit punt tijdens zijn expeditie in 1841. Hij noemde de kaap naar...
  • Commonwealth Bay

    Commonwealth Bay
    In de Dumont d’Urvillezee (Oost-Antarctica) ligt een baai die door Douglas Mawson op 08 januari 1912 werd ontdekt. Hij noemde de baai Commonwealth Bay. De kaap...
  • Dry Valleys

    Blood Falls, Taylorvallei
    Dry Valleys is een uniek gebied dat wordt afgeschermd van de immense poolijskap door de Transantarctic Mountains. Ze zijn ontstaan doordat de gletsjers die van...
  • Macquarie

    Macquarie ©Lauk Quispel
    Macquarie ligt ongeveer halverwege Tasmanië en Antarctica op de plaats waar de Indische en Stille Oceaan elkaar ontmoeten (54°30'Z 158°57'O). Het eiland heeft...
  • Ross

    Shackleton hut, Cape Royds
    Aan het einde van het Ross-ijsplateau ligt het eiland Ross. Op dit eiland alleen al ligt een aantal van de bekendste bezienswaardigheden van Antarctica. De...
  • Ross-ijsplateau

    Ross-ijsplateau
    Op de rand van het poolplateau ontspringen diverse gletsjers. Maar liefst acht gletsjers gaan via de Transantarctic Mountains richting de Rosszee. Waar de...
  • Snareseilanden

    Snareskuifpinguïns ©Lauk Quispel
    De Snaresarchipel ligt 209 km ten zuidwesten van Bluff op 48°01'Z 166°36'O. De archipel is verdeeld over twee groepen eilanden. De eerste groep bestaat uit het...
  • Terra Nova Bay

    IJsberg C-16 breekt een groot stuk af van de Drygalski IJstong, 2006
    Deze baai ligt ingesloten tussen de Drygalski IJstong en Cape Washington op 74°50'Z 164°30'O. Er is in 1986 een Italiaanse basis gebouwd, waar vooral...