Geschiedenis van Aruba

In 1999 vierde Aruba zijn vijfhonderdjarig bestaan. Met de komst van de eerste Europeanen begon vijf eeuwen geleden een nieuw tijdperk, maar de geschiedenis van Aruba en de Antillen voert natuurlijk verder terug dan het jaar 1499. Van de periode daarvoor, de pre-Columbiaanse tijd, is echter weinig bekend. Daarna wisselden Spaanse, Hollandse, Engelse en Franse bezetters elkaar af, totdat de Hollanders zich ten slotte definitief meester maakten van Aruba en de vijf andere Antilliaanse eilanden: Curaçao, Bonaire, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba.

Goud was in de 19e eeuw Aruba’s belangrijkste inkomstenbron, maar de echte economische ‘boom’ kwam begin 20e eeuw met de opening van de olieraffinaderij in San Nicolas. Vanaf het moment dat deze economische peiler (tijdelijk) wegviel, investeerde de overheid in grootschalig toerisme.

Een groot deel van de beroepsbevolking vindt tegenwoordig een bestaan in deze succesvolle sector. De dunbevolkte agrarische gemeenschap van toen heeft in één eeuw plaatsgemaakt voor een dichtbevolkte moderne samenleving met een relatief hoog welvaartsniveau, het hoogste in de regio.

Na jaren van politiek geharrewar maakte Aruba zich los van de Nederlandse Antillen en kreeg in 1986 de ‘status aparte’. Het eiland kreeg een eigen vlag, volkslied, munteenheid, postzegels en een gekozen parlement.

In 2010 volgde de opheffing van de Nederlandse Antillen en sindsdien bestaat het koninkrijk uit vier verschillende landen: Nederland, Curaçao, Sint Maarten en Aruba. Bonaire, St. Eustatius en Saba zijn nu bijzondere gemeenten van Nederland geworden.

Reacties

hoe groot is de grootste doorsnee van aruba

Aruba is ongeveer 33 kilometer lang. De breedte varieert van 3,2 kilometer tot 12,8 kilometer.