Craco

Craco ligt op een heuvel hoog boven het dal van de rivier de Salandrella. Het dorp is onbewoond nadat in 1963 de bewoners uit Craco geëvacueerd werden in verband met een dreigende aardverschuiving. De bewoners verhuisden naar het lager gelegen Craco Peschiera. Op dat moment telde Craco zo’n 1800 inwoners. Sinds 1910 wist men overigens al van het gevaar van de aardverschuivingen.

Craco en omgeving werden al bewoond door de Grieken die vanuit Metapontum verder het binnenland in trokken. De toren werd gebouwd door de Normandiërs (circa 1000) zodat men een goed zicht op de omgeving had. In de Middeleeuwen groeide de stad, in 1276 werd er zelfs een universiteit in de stad gevestigd. Op het hoogtepunt van de bloei van Craco woonden er zo’n 2500 mensen.

Aan het einde van de 19e eeuw en het begin van de 20e emigreerden maar liefst 1300 inwoners naar Amerika vanwege de slechte economische omstandigheden.

Craco is nu een echte spookstad, huizen zijn ingestort en men moet uitkijken voor vallend puin. Toch is een wandeling door de stad mogelijk tot aan de toren vanwaar het uitzicht schitterend is. In 2010 werd het stadje toegevoegd aan de lijst van het World Monuments Funds, een lijst met monumenten die behouden moeten worden. Craco wordt nu gebruikt als ‘wetenschappelijk park’, geologen bestuderen de verschuiving van de grond en het verval van de plaats wordt nauwkeurig in kaart gebracht.

Net als Matera is ook Craco geliefd als filmlocatie. The Passion of the Christ van Mel Gibson is hier opgenomen (de scene van de hangende Judas) maar ook Quantum of Solace (James Bond) uit 2008.