Parco naturale delle chiese rupestri del Materano

Verlaten grotwoningen in het parco Materano
Verlaten grotwoningen in het parco Materano

Het archeologisch, historisch en natuurpark van de rotskerken in de Materano ligt in het oostelijk deel van Basilicata bijna tot aan de grens met Apulië en is meer dan 6000 ha groot. Matera maar ook Montescagliano maken deel uit van dit park. Net als Matera is ook dit park opgenomen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het gebied wordt gekenmerkt door zachte kalksteenrotsen en diepe groeven, kliffen, grotten en ravijnen.

In de prehistorie woonden hier al mensen, dat blijkt uit de vondsten die te bezichtigen zijn in het Museo Archeologico Nazionale Ridola in Matera, uit de Grotta dei Pipistrelli die in het Paleolithicum al bewoond werd en uit de Neolithische dorpen Murgia Timone, Murgecchia en Trasanello waar aardewerk is gevonden.

Heel bijzonder is de aanwezigheid van meer dan 150 grotkerken, verspreid over het park, soms verborgen door dichte vegetatie, of gegraven langs de steile oevers van het riviertje de Gravina. Veel grotkerken zijn niet of nauwelijks te bereiken. In de grotkerken zijn vaak mooie fresco’s te bewonderen. De grootste kerk is de Santa Maria della Valla maar die is helaas zwaar beschadigd. De kerk dateert uit de 11e eeuw, de façade is van 1303.

Bij de Belvedere van Murgia Timone hebt u een prachtig uitzicht op Matera.
4 km oostwaarts richting Taranto, sla rechtsaf naar de Chiese rupestri.

In dit gebied is een grote verscheidenheid (maar liefst 923 soorten dat is een zesde van de nationale vegetatie) aan mediterrane vegetatie als de (steen)eik die zich prima kan handhaven op droge kalksteen, johannesbroodboom, jeneverbes en brem. Het manshoge ondoordringbare struikgewas dat maquis genoemd wordt komt veel voor. Tot de vegetatie van de maquis behoren verschillende soorten distels, citrusroos en klimplanten.

Voor vogelaars is het gebied ook interessant, er zijn veel roofvogels waaronder de aasgier, buizerd, rode wouw en de kleine torenvalk. Verder zijn er wilde zwijnen, vossen, wezels, dassen en wilde katten.

U kunt het park op eigen gelegenheid bezoeken, er zijn wandelroutes uitgezet, maar om de grotkerken te bekijken is het beter om het park met een officiële gids te bezoeken. Meer informatie vindt u op de website www.parcomurgia.it.

In het park ligt ook het stadje Montescalioso. De ligging is prachtig op de heuvels van de Bradano vallei, hoog boven het riviertje Gravina en de rivier Bradano. Bij helder weer is zelfs de zee te zien. Net zoals andere plaatsen in deze streek hebben de Grieken, de Romeinen en de Normandiërs hier gewoond. Montescalioso bezit een bezienswaardige Benedictijnenabdij uit de 11e eeuw, de San Michele Arcangelo. De abdij is gebouwd op oude Griekse en Romeinse overblijfselen die teruggaan tot maar liefst de 7e eeuw voor Chr. Eind 15e eeuw werd de abdij herbouwd, in 1784 verhuisden de monniken naar Lecce en namen helaas ook het meubilair mee. Er is een mooie bibliotheek en twee kloosterhoven met mooie portalen. Het tweede klooster heeft fraaie renaissancevensters en een gebeeldhouwde fontein.

In het historische centrum van Montescaglioso is nog een aantal kerken bezienswaardig zoals de Chiesa Madre, de Sant’Agostino en de Chiesa Santo Stefano.