Geschiedenis van de Niagara Falls

De ton van waaghals Annie in de Daredevils Gallery in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario (foto Ronald de Lange)
De ton van waaghals Annie in de Daredevils Gallery

 

Ontstaan Niagara Falls

Door het smelten van de gletsjers aan het eind van de vooralsnog laatste ijstijd tien- tot twaalfduizend jaar geleden stegen de waterniveaus in Noord-Amerika met tien tot vijftien meter. Dat gebeurde geologisch gezien supersnel. Volgens onderzoekers zou dit proces in één tot vijf jaar hebben plaatsgegrepen.

Voor al dat water moest een nieuwe uitlaatklep worden gevonden. Dat werd de Niagara River. Deze ging het water afvoeren van vier van de vijf Grote Meren die in Noord-Amerika waren ontstaan: van Lake Superior, Lake Huron, Lake Michigan en Lake Erie. Op weg naar Lake Ontario en vandaar verder via de St. Lawrence River en de Gulf of St. Lawrence naar de Atlantische Oceaan kwam die echter aan de rand van de Niagara Escarpment. Dat was de oever van wat ooit een reusachtige binnenzee was geweest. Een escarpment is in het Nederlands escarpe, binnentalud. Het water moest bij dat talud een flinke smak naar beneden maken en dat werden de beroemde watervallen.

Erosie Niagara Falls

De watervallen van Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario schijnen zo'n twaalfduizend jaar geleden elf kilometer verder naar het noorden te hebben gelegen, ongeveer ter hoogte van de tegenwoordige plaats Queenston. Zachtere grondlagen tussen keiharde rotsbodems zorgden voor haakse bochten in de kloof van de Niagara River en voor de hoefijzer-vorm van de Canadese waterval. Lange tijd brak er ieder jaar ongeveer een meter van de bodem van de watervallen af. Ze ‘liepen’ dus in hoog tempo naar het zuiden.

Voor de opwekking van elektriciteit worden de hoeveelheden water die over de rand van de watervallen vallen, met dammen en sluizen geregeld (zie daarover ook de pagina over elektriciteit). Dat heeft er ook voor gezorgd dat de erosie van de watervallen is afgeremd. Nu brokkelt er nog nauwelijks 35 centimeter per tien jaar af.

American Falls en Bridal Veil Falls

Aan de voet van de twee Amerikaanse watervallen liggen flinke bergen afgebrokkelde rotsblokken. In de jaren 1960 werd de American Falls volledig drooggelegd voor geologisch onderzoek. Onder meer wilde men bekijken of die rotsblokken konden worden verwijderd. Uitkomst was dat ze die niet weg konden halen omdat dan de hele waterval dreigde in te storten. Besloten werd daarom de voet te verstevigen.

Horseshoe Falls

Onder aan de Canadian Horshoe Falls is onder water een trog ontstaan die dieper is dan de waterval hoog, circa 56 meter, het Maid of the Mist Basin genoemd. Daar is dus geen sprake van opstapeling van afgebrokkelde rotsblokken. Wat hier naar beneden komt, spat meestal uit elkaar en wordt meteen door de stromingen meteen afgevoerd.

Legende over de goden van Niagara Falls

Het verhaal gaat dat de watervallen van Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario worden beschermd door de geest van Lelawala. Zij was een jong, schoon meisje van het Iroquois-volk dat hier van zo’n drieduizend jaar geleden tot circa driehonderd jaar terug heeft woond.

Lelawala's familie had bepaald dat zij moest trouwen met een van de ouderlingen van het dorp. Die man was niet bepaald de knapste en bovendien oud. Ze zag dat dus helemaal niet zitten en wilde absoluut niet bij hem intrekken. Haar vader had haar echter aan de man beloofd. Als zij hem niet zou gehoorzamen, zou dat grote schande voor hem betekenen. Bleef ze weigeren, dan zou ze zijn dochter niet meer zijn en zou ze weggestuurd worden. Ze bleef de man echter afwijzen en dus werd ze op een goede dag gesommeerd het dorp te verlaten.

Zo gebeurde het dat de jonge vrouw alleen het woud inging, zonder enige bagage en zonder eten of drinken. Ze voelde een groot verdriet en was beschaamd over wat ze haar vader had aangedaan. Maar ze had er geen spijt van; ze zou zich nooit aan die ouderling hebben kunnen geven. Zonder precies op te letten waar ze naar toe ging, kwam ze bij de rivier die langs hun dorp liep. Als in een soort trans stapte ze in een van de kano’s die daar lagen, en liet ze zich door de stroming wegvoeren.

Na enige tijd hoorde ze in de verte zwaar gerommel. Meteen realiseerde ze zich dat ze naar het Donderwater dreef. Daar woonden de goden van de rivier, de Thunderbeams (Donderstralen). Ze besloot hen om raad te vragen. Trots rechtop in de kano staand dreef ze de rivier verder af. Het water werd steeds woester, maar ze had geen enkele moeite overeind te blijven. Ze was vaak de rivier opgegaan en wist hoe lastig de watergeesten het je konden maken. Ze wist ook dat ze niet de mist moest ingaan die boven het Donderwater van de goden hing. Dat stelden ze niet op prijs. Je mocht ze alleen van de andere kant benaderen en daarvoor moest je om het Donderwater heen naar beneden lopen.

Toen ze de bocht in de rivier voorbij was, zag ze de opstijgende nevel. Ze sloeg het verbod in de wind en hield zonder enig moment van twijfel haar koers aan, recht op het huis van de goden af. De steeds sterkere stroming maakte dat ze alsmaar sneller ging. Uiteindelijk verdween ze in de mist. Niemand heeft ooit meer iets van haar gehoord.

Eeuwen later, toen de Iroquois al lang vertrokken waren en de Europese kolonisten het land in bezit hadden genomen, meenden die soms de gedaante van een jonge inheemse vrouw te zien in de waterdampen boven de watervallen. Ze hadden de verhalen over Lelawala gehoord en concludeerden dat het haar geest moest zijn. Velen zijn ervan overtuigd dat de Iroquoise nog altijd waakt over de watervallen in de rivier die door de Iroquois-mensen Onguiaahra werd genoemd, ‘de straat’ of ‘donderende wateren’; door de Europeanen verbasterd tot Niagara.

Huwelijksreizen naar de Niagara Falls

In het jaar 1804 zou een broer van de Franse keizer Napoleon Bonaparte, Jérôme Bonaparte, zijn huwelijksreis hebben doorgebracht in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario. Hij zou het idee hiervoor hebben gekregen nadat dochter Theodosia van de Amerikaanse vice-president Aaron Burr haar huwelijksreis in 1801 bij de watervallen had doorgebracht. Zoiets is trendsettend en dus volgden veel meer pasgetrouwde stellen hun voorbeeld. Door meer bekendheid, de komst van filmsterren en van koninkijke hoogheden en het groeiende toerisme ontwikkelde Niagara Falls zich tot ‘Hoofdstad van de huwelijksreizen van de wereld’. Er kwam zelfs de vraag om hier in het huwelijk te kunnen treden en daarvoor werden vele soorten trouwkapellen geopend. Dat gaf de toeristenindustrie verdere impulsen.

Nog altijd adverteert de stad zich als Honeymoon Capital of the World. Als je, als pasgetrouwd koppel, hier (een deel van) je huwelijksreis doorbrengt en je aanmeldt bij het toeristenbureau, ontvang je een officieel certificaat dat is ondertekend door de burgemeester. Bovendien krijgt de bruid een pas voor gratis toegang tot tal van attracties. Bijna alle hotels hebben speciale bruidssuites, in vele prijsklassen. In het huwelijk treden is hier nu ook een uitgebreide 'industrie' geworden. Informatie hierover bij Niagara Falls Tourism via tel. +1-905-356-6061.

Waaghalzen op de watervallen

Toeristen willen vermaakt worden. Na het zien van de watervallen in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario willen ze meer en dus trok het groeiende toerisme mensen aan die daarvoor gingen zorgen. Daarbij waren ook waaghalzen, hier daredevils genoemd. Tientallen lieden, mannen èn vrouwen, gingen relatief onschuldige stunts uithalen, anderen suisden met tonnen, metalen cilinders en andere dingen de Canadese Horseshoe Falls af.

De eerste die vrijwillig naar beneden ging, was Sam Patch. Hij sprong in oktober 1829 twee keer vanaf een platform op een van de eilanden tussen de Amerikaanse en Canadese watervallen de Horseshoe Falls in. Dat wist hij na te vertellen. Vervolgens kwamen er koorddansers die over de Niagara-kloof heen en weer gingen. Jean François Gravelet was op 30 juni 1859 de eerste. Hij deed dat als ‘The Great Blondin’ op de plek waar nu ongeveer de Rainbow Bridge is. Meerdere jaren achtereen bedacht hij steeds weer andere stunts. Andere circusartiesten volgden zijn voorbeeld. En ook nu nog worden koorddansstunts uitgehaald, zij het volledig georkestreerd door overheid en toeristische industrie.

De eerste waaghals die de waterval in een ‘vaartuig’ afging, was de Amerikaanse danslerares Annie Taylor. Ze deed dat op 24 oktober 1901 in een gewone houten ton met metalen banden eromheen. Daaraan hingen drie betonblokken om voor stabiliteit te zorgen en de ton rechtstandig naar beneden te laten gaan, met Taylors hoofd bovenaan. Binnenin moesten een dikke matras en een hoofdkussen voor bescherming zorgen. Annie was 63 jaar toen ze aan haar avontuur begon, maar zei tegen iedereen dat ze 43 was. Doelen waren beroemd worden en geld verdienen. Voor de gezelligheid nam ze haar kat mee. Toen ze de waterval was afgesuisd, dreef de ton naar de Canadese oever. Daar werd ze na zeventien minuten uit het water gevist. Levend. Zelfs haar kat sprong er gezond en wel uit. Haar eerste woorden waren, dat niemand meer zoiets zou moeten doen. Haar duik bracht haar inderdaad (tijdelijke) beroemdheid, maar rijk is ze er niet van geworden.

Naar verluidt zijn er zestien pogingen gedaan om in een ton, metalen cilinder, kano of kajak de Horseshoe Falls af te gaan. Tien mensen overleefden dat avontuur, zes moesten het met de dood bekopen, de laatste nog in 1990. Deskundigen hebben berekend dat zo’n vaartuig aan de onderkant van de waterval een snelheid moet hebben van 352,8 kilometer per uur. Tegenwoordig is stunten op de watervallen illegaal en strafbaar. In de Daredevil Gallery in het Imax Theatre in Niagara Falls (zie ook de pagina over pret bij de watervallen) zijn tal van die vaartuigen en verhalen over de waaghalzen te bekijken.

 

Overige Informatie

  • Kloof van de Niagara River

    Whirlpool Aero Car in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario (foto Ronald de Lange)
    De watervallen van Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario liggen in de Niagara River, de verbinding tussen de twee Grote Meren Lake Erie en Lake Ontario...
  • Rond de watervallen van Niagara Falls

    Table Rock Complex in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario (foto Ronald de Lange)
    Hier zijn enkele bezienswaardigheden direct aan en bij de watervallen van Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario. Het gaat onder meer om attracties tot...
  • Rondkijken in Niagara Falls

    American Falls ook in de winter spectaculair in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario (foto Ronald de Lange)
    De watervallen in Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario liggen aan de zuidkant van de stad. De meeste bezienswaardigheden en pretattracties zijn in de...