Bergwegen (Fjallvegur)

De bergwegen worden aangegeven met een F-nummer. Ze worden ook wel hooglandroutes of binnenlandwegen genoemd. Al deze wegen hebben een wegdek van gravel en de meeste rivieren zijn niet overbrugd. Bestuurders moeten extra voorzichtig zijn bij het rijden over deze wegen, speciaal wanneer er een tegenligger aankomt. Zijn de bergwegen nauwelijks te vinden en hebben ze derhalve geen nummer, dan staan ze op deze website vermeld als [Fxx].

Tot 1995 zat ook in de nummering van de wegen door het binnenland [Fxy] enige logica:

•, (x) is het nummer van het gewest, waar de weg begint,

•, (y) is het nummer van het gewest, waar de weg ophoudt.

Daarom was het nummer van de Kjölur [F37], beginnend in het zuidwestelijke gewest 3 en eindigend in het noordelijke gewest 7. Echter, sinds 1995 is de nummering van de binnenlandwegen behoorlijk veranderd, waardoor de Kjölur niet meer [F37], maar [F35] heet. Een andere route: [F35] Kaldadalsvegur is nu [F550]. Het spreekt voor zich dat in op deze website alle wegen zijn genoemd bij deze nieuwe nummering. Maar let op, want er blijven folders, boeken en internetsites bestaan, waarop verschillende nummers voor dezelfde weg worden aangegeven!

IJsland ligt in de zogenaamde toendragordel, een klimatologische zone die zich op het noordelijk halfrond over de aarde uitstrekt. De zomers zijn kort en redelijk koud, dus de plantengroei kan maar van een korte groeiperiode genieten. Het plantenleven in dit gebied is daarom zeer gevoelig, en de natuurlijke omgeving moet dan ook met zorg behandeld worden. De centrale hooglanden kennen ook een aantal beschermde gebieden: Hveravellir, Landmannalaugar, Askja, Herdubreidarlindir, Hvannalindir, Thjórsárver, Lakagígar en de landelijke districten Skútustadir en Lónsöraefi. Voor deze gebieden gelden speciale regels; bezoekers dienen zich aan deze voorschriften te houden en alle aanwijzingen van de in het gebied aanwezige parkopzichters te respecteren.Onnodig off-road rijden is verboden door de Nature Conservation Act.

De grond en plantengroei zijn zeer gevoelig voor alle soorten verkeer, en zelfs wandelaars kunnen blijvende schade aan het landschap berokkenen, dat zeer langzaam en soms helemaal niet kan herstellen. Vandaar het verbod op het off-road rijden op IJsland.

Op meer dan 40 rivieroversteekplaatsen op IJsland zijn borden neergezet, waarop staat uitgelegd hoe de rivieren overgestoken moeten worden. Wees zeker van de stroming, diepte en kwaliteit van de rivierbedding voordat een rivier wordt doorkruist. Onthoud dat gletsjerrivieren groter worden naarmate de dag vordert.

Het is van vitaal belang informatie te hebben over de locatie van campings en hutten, voordat aan de tocht door de hooglanden wordt begonnen. Accommodaties in hutten moeten meestal van tevoren worden gereserveerd, aangezien deze maar een beperkte ruimte hebben. Kort vooruit geboekte accommodaties kunnen in de zomer niet gegarandeerd worden, dus neem altijd een tent mee bij tochten door het binnenland.

Het weer in de hooglanden is onderhevig aan plotselinge en onvoorspelbare veranderingen. De temperaturen kunnen tot onder het vriespunt dalen en ook sneeuwval is niet iets nieuws tijdens de zomermaanden. Controleer daarom ook altijd de weersver-wachting voordat u de hooglanden ingaat, en luister naar de weerberichten op het moment dat u eenmaal in de hooglanden aanwezig bent. Iedere ochtend om 7.30 uur wordt een Engelstalig weerbericht uitgezonden via de landelijke radio, na de eveneens Engelstalige samenvatting van het nieuws. (FM 93.5 en 92.4)

Benzine en diesel worden maar op 4 plaatsen in de binnenlanden verkocht, dus het is uiterst belangrijk om bij het laatste tankstation (vlak voordat de hooglanden worden binnengereden) de tank te vullen. Ga er niet van uit dat anderen genoeg brandstof bij zich hebben om u uit een mogelijk benarde positie te bevrijden.

Park- en hutopzichters zijn aangesteld om op de belangrijkste toeristische locaties in de binnenlanden te werken. Hun taak is het om de bezoekers van het gebied bij te staan, informatie over de omgeving te verschaffen en hen te informeren over de regels die voor dit gebied gelden. Deze opzichters kunt u zien als de bewakers van de vele natuurlijke bezienswaardigheden en de bezoekers dienen hun gezag dan ook te accepteren.