Solunto

Solunto
Solunto, ©Dedda71

Solunto op 215 m hoogte, ca. 20 km ten oosten van Palermo, is de opgegraven Phoenicisch-Romeinse stad, schitterend gelegen op de helling van de Monte Catalfano op een schiereiland hoog boven zee.

De opgraving toont een typisch Romeinse stad. Bij de ingang zijn vondsten geëxposeerd in het Antiquarium en is er een plattegrond. Van het Antiquarium loopt men omhoog tot de Via Decumana, die de hele opgegraven stad doorkruist. Veel huizen waren om een peristylium gebouwd. De straten volgen de helling van de berg. Het ‘Ginnasio’ is een Grieks-Romeins gebouw met atrium en peristylium; 6 zuilen zijn weer overeind gezet. Het ‘Huis van Leda’ heeft een mooie mozaïekvloer. Aan het einde van de grote dwarsstraat, de Cardo Maximus, die omhoog loopt van 180 tot 217 m, ligt de agora (forum) en een Phoenicisch altaar. Het Bouleuterion is een gebouw met halfronde treden, waar het stadsbestuur zetelde. Het theater ligt op een fraaie panoramische locatie. Beide gebouwen stammen uit de 4e eeuw v.C., maar zijn door de Romeinen vernieuwd. Uit de vondst van een beeld van (vermoedelijk) de Phoenicische godin Astarte en van de necropolis onderaan Monte Catalfano heeft men afgeleid, dat Solunto de enige stad op Sicilië was, waar de Griekse en Phoenicische culturen naast elkaar voorkwamen, in leven, godsdienst en begrafenisriten. Opgraving en museum open 9 tot 2 uur voor zonsondergang, zon- en feestdagen.

9-12.30, okt.-mei alleen museum 9-12.30 u.

Geschiedenis Solunto

Soluntum was, met Motya en Panormus, één van de plaatsen waar de Phoeniciërs zich vestigden vóórdat de Griekse kolonisatie begon, in de 8e en 7e eeuw v.C. In 396 v.C. verwoestte Dionysios I van Syracuse de stad. In de 4e eeuw v.C. werd zij herbouwd op de huidige locatie, na de overwinning van Carthago op Syracuse. In 254 v.C. werd het een Romeinse stad tot na 200, toen zij verlaten werd.