Het ontstaan van het moderne Maleisië

Twee delen van The Straits Settlements, Penang en Malakka waren aan het grondgebied van het onafhankelijke Malaya toegevoegd. Het derde deel, Singapore, werd een Britse kroonkolonie. Sarawak, British North Borneo (Sabah) en het sultanaat Brunei waren Britse kolonies. In Singapore was de People’s Action Party (PAP) opgericht. Haar voornaamste leider werd Lee Kwan Yew. De PAP wilde de stadstaat losmaken van Groot-Brittannië en aansluiten bij Malaya. Dat leek zeer logisch. Singapore was immers de voornaamste exporthaven van het schiereiland. Bijna alle wegen en spoorwegen liepen in die richting. Er was echter één probleem. De inwoners van Singapore waren overwegend van Chinese afkomst. De toetreding van de stad zou de bevolkingsbalans wijzigen, met andere woorden, de Maleiers zouden een minderheid worden in hun eigen land.

Maar als Sarawak, Sabah en Brunei zouden toetreden tot de federatie, dan werd het evenwicht hersteld. Sarawak bleek, onder bepaalde voorwaarden, bereid om toe te treden. Dat gold ook voor Noord-Borneo, nu voorzien van de nieuwe naam Sabah. Het sultanaat Brunei bedankte voor de eer. En zo kwam op 16 september 1963 het moderne Maleisië tot stand. Op dat moment bestond de bevolking uit ongeveer 10 miljoen zielen; 47% Maleiers, 34% Chinezen, 9% Indiërs, de verschillende stammen uit Sabah en Sarawak 8% en om het geheel compleet te maken waren er nog wat Euro-Aziaten en Europeanen.