Einde tijdperk-Salazar

FRELIMO naar Zuid-Mozambique

Na FRELIMO's infiltratie in Centraal-Mozambique trokken strijders richting het zuiden van Portugees Oost-Afrika - Lissabon's 'worst case scenario'. Om FRELIMO de wind uit de zeilen te nemen, bouwden de Portugezen woonvestingen voor dorpsbewoners. Zij dienden zich hierin te vestigen en kregen sociale hulp.

'Revolução dos Cravos'

António Salazar kreeg in 1968 een beroerte en overleed op 27 juli 1970. Américo Thomaz volgde hem op, totdat hij Marcelo Caetana benoemde tot de nieuwe minister-president van Portugal.

Kosten van de militaire operaties in de Portugese overzeese provincies liepen op, waardoor Portugal verarmde. In 1973/1974 behoorde het land zelfs tot de armste van Europa. Het leger keerde zich tegen Caetana en 'Estado Nuovo' in het algemeen. De staatsgreep die volgde moest leiden tot ontwikkeling en invoering van een democratisch staatsbestel. De bevolking steunde het leger ('Revolução dos Cravos'/'Anjerrevolutie', 1974). In 1975 volgden de eerste vrije verkiezingen. Deze werden gewonnen door 'Partido Socialista' van Mário Soares.

De meerderheid van Portugezen in Portugees Oost-Afrika verwachtte een (Marxistische) FRELIMO-machtsovername die op korte termijn zou plaatsvinden. Daarom verlieten zij het gebied.

Gerelateerde pagina: 'Het bewind-Salazar'