Bluefields

Bluefields is niet te vergelijken met Juigalpa. De Caribische oostkust is een compleet andere wereld. Het havenstadje is levendig. Iedereen heeft er zijn bezigheden op straat en je hoort voortdurend wel ergens reggeae of countrymuziek. Het centrum begint direct aan de haven. Er hangt een gezellige sfeer maar bruisen doet het hier vooral in de maand mei tijdens de Palo de Mayo, ook wel Mayaya (in de volksmond Mayo Ya). De oorsprong van dit traditionele festival ligt in Engeland. De Engelsen introduceerden rond 1800 in Jamaica een dans rond de ‘meiboom’ als vruchtbaarheidsritueel. Vanaf 1850 dook deze dans ook in Nicaragua op, vooral in Bluefields en Pearl Lagoon. Miskitomeisjes hadden daarbij een rode bloem in het haar. Jamaicaanse ex-slaven en Creolen hielden de dans met hun bijdragen levendig en gaven hem een Afrikaans tintje.

De festiviteiten beginnen ieder jaar op 1 mei en bezoekers komen van heinde en ver om zich in het feestgedruis te storten. Gedurende een maand is de stad het toneel van kleurrijke optochten en zinderende dansen. Hoogtepunt is de broeierige choreografie van de Palo de Mayo.

Voor velen is het toerisme in Bluefields synoniem aan de maand mei. Maar als de rust is weergekeerd, is het stadje vooral interessant vanwege de multiëtniciteit van de blufileños. Roetzwarte gezichten, het Creools-Engels en Miskito dat je hoort, en uitbundig geklede jongeren bepalen het straatbeeld. Wat betreft de infrastructuur staat Bluefields nog in de kinderschoenen. De wil om daar iets aan te doen is er wel maar het budget ontbreekt. In ieder geval is de stad een springplank naar omliggende attracties zoals Rama Cay en Pearl Lagoon.

Patroonsfeesten vierden men oorspronkelijk alleen in de Pacifische regio, het gebied waar de Spanjaarden heer en meester waren. Toen in 1922 een mestiezenfamilie het beeld van San Jerónimo meebracht, veranderde dit. Inmiddels is het jaarlijkse feest op 30 september diep geworteld. Tijdens deze mix van religieuze rituelen, folklore en carnaval kan het er wild aan toe gaan. Er zijn maskerades, waarbij sommigen als rode of zwarte duivels gekleed gaan, parades en diensten in de kerk. Op straat dansen de mensen.

Obeah is een religieuze praktijk die men vaak in één adem noemt met voodoo en toverij. De negerslaven brachten hem mee uit Afrika. Geloof en ritueel waren altijd sterk aanwezig in Bluefields. Met een probleem gaat men vaak naar iemand die Obeah beheerst.

Oriëntatie

Als je vanuit de haven linksaf slaat, passeer je aan de linkerkant de Moravische kerk. Deze kerk ligt aan de oostkant van de stad en is het uitgangspunt voor de beschrijving van de hieronder genoemde zaken.

Bezienswaardigheden

Het Parque Central, ook wel Parque Reyes, ligt vanaf de pier naar links, de eerstvolgende straat rechts, drie blokken rechtdoor. Tus-sen de vele hoge bomen ligt een speelplaats en er staat een monument als symbool voor de kleurrijke, etnische bevolking van Bluefields.

Interessant is het Centro de Investigaciones y Documentacion de la Costa Atlantica (CIDCA), onderdeel van de UCA, universiteit Centro Americana. In dit documentatiecentrum is veel (Engelstalige) informatie te verkrijgen over de Caribische regio. Geopend op maandag t/m vrijdag van 8.30 tot 12.00 en 14.00 tot 17.00 uur. Vanaf de pier linksaf, in het derde blok links.