Chinandega

Het departement Chinandega ligt in de uiterste noordwesthoek van het land, aan de grens met Honduras. Het telt 4926 km2 en 442.000 inwoners. De regio draait economisch op landbouw en de belangrijkste producten zijn, katoen, bananen, pinda’s, garnalen, suikerriet en rum.

De middelgrote stad is gesticht in 1839, heeft ruim 120.000 inwoners en is gesitueerd in het hete noordwesten. Vanwege de ligging is het altijd een belangrijke plaats geweest, vlakbij de grens van Honduras en de Pacific. De vulkanen in de buurt zorgden voor een vruchtbare omgeving. Door de monocultuur van katoen enkele decennia geleden, is de grond verarmd en zorgt de ontbossing voor erosieproblemen. Aan de oceaan lag in de koloniale tijd de havenplaats El Realejo. Toen het doelwit werd van piraten verplaatste men de haven naar het huidige Corinto, 20 km van de stad. Het was een knooppunt op de koffieroute; vanuit de bergen werd de koffie hier verscheept naar Europa en de VS.

De stad heeft een overzichtelijk, bewandelbaar centrum waar je een aantal fraai gerestaureerde kerkjes kunt bezichtigen. Het pa-troonsfeest voor Santa Ana valt op 26 juli.

Bezienswaardigheden

De attracties van het Parque Central zijn de bassins met waterschildpadden en krokodillen van meer dan twee meter. De grootste krokodil is tweeënhalf meter en blind. Men zou ze iedere ochtend rond acht uur voeren. Verder heeft het parque een speeltuin, een aantal gedenktekens, onder andere voor de slachtoffers van de revolutie, en een spiksplinternieuwe kiosk. De rood-zwarte vlaggen en beschilderingen maken duidelijk dat Chinandega een echt sandinistenbolwerk is.

De Iglesia Santa Ana uit 1885 is onlangs gerestaureerd en het neoklassieke exterieur ziet er goed uit. Voor het sfeervolle interieur heeft men volop gebruikgemaakt van hout. Ernaast ligt een schaduwrijk parkje. Frappant is dat deze kerk niet zoals gewoonlijk aan de oostkant van het Parque Central ligt maar aan de noordzijde. Om de entree toch naar het westen te richten, ligt deze dan ook niet aan het plein zelf.

Vanaf de zuidoosthoek drie blokken oost en één zuid, op de hoek, zit de organizacion de mujeres discapacitadas por un futuro sin barreras, de organisatie die het mogelijk maakt voor vrouwen met een handicap om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. Deze bijvoorbeeld doofstomme of slecht ter been zijnde vrouwen maken hier piñatas, fantasiepoppen van papiermaché die kinderen voor hun verjaardag krijgen. De familie vult deze poppen van tevoren met snoep en cadeautjes. De bedoeling is dat het jarige kind de vulling eruit laat komen door de pop kapot te slaan. Het gebruik is in heel Midden-Amerika bekend. De dames zijn individueel gemiddeld twee dagen met één figuur bezig. Daarna worden de poppen in de ruimte ernaast tentoongesteld voor de verkoop. De vrouwen zijn trots op hun werk en bezoek stellen ze erg op prijs.

Iglesia el Calvario is een kerk uit de twintigste eeuw en inmiddels al mooi gerestaureerd. Bijzonder is de centrale klokkentoren. In de regio bouwt men deze over het algemeen aan een van de twee zijden. Vanaf de zuidoosthoek zes blokken oost en één noord.

Vanaf de zuidoosthoek van het plein één blok oostwaarts, in het tweede blok zuid ligt Iglesia San Antonio. Het gebouw heeft opvallend veel gotische kenmerken met z’n sterk verticale vensters, decoratie en hemelsblauwe kruisbooggewelven. De vensters van de twee torens zijn koloniaal getooid met luifeltjes.