Landschappen van Newfoundland and Labrador

De Canadese provincie Newfoundland amd Labrador bestaat uit twee delen: het Island of Newfoundland en op het vasteland Labrador.

Island of Newfoundland

De kusten van het Island of Newfoundland worden gevormd door diepe fjorden, talloze inhammen en baaien, vele eilandjes en woeste landtongen. Aan één zo’n baai aan de oostkust van het eiland ligt het van historie vergeven St. John’s, een van de oudste steden van Noord-Amerika. Het eiland is voor het merendeel ruig, bergachtig en zwaar bebost gebied met diep ingesneden kloven en tal van meren. Hoe verder je naar het noorden komt, hoe minder talrijk en omvangrijk die wouden worden en hoe groter de heidevelden, veenmoerassen en kale rotsvlakten. Het terrein is golvend en heeft diepe littekens overgehouden van de laatste ijstijd. Op sommige plaatsen komen stukken van de oorspronkelijke aardkorst aan de oppervlakte. Men zegt dat hier de oudste bodem op aarde is te vinden. Het Island of Newfoundland is een rots die uittorent boven beschutte baaien met statig langsdrijvende ijsbergen, vriendelijke steden en vissersdorpen en met sporen van een lange zeevaarders-geschiedenis.

Labrador

Ook het vasteland van Labrador is ruig en bergachtig met diepe inhammen en vele meren. In het zuiden en midden zijn veel naaldwouden, hier en daar afgewisseld met beuken en populieren. Het noorden is echter zo ongeveer boomloos. Het ligt boven de boomgrens en omvat grote toendra-vlaktes met permafrost, rendiermos en korstmossen. Hier is het hoogste punt van de provincie: Mount Caubvick van 1652 meter hoog, te vinden in de kale, recht uit zee oprijzende bergrug Torngat Mountains. De Caubvick-berg wordt gedeeld met de provincie Québec; daar heet hij Mont D’Iberville. Labrador wordt een maagdelijke wildernis genoemd waar het noorderlicht flikkert over de grootste kariboekudde van de wereld.