Bezienswaardigheden

De in vroeg-Osmaanse stijl gebouwde Yildirim Beyazit Camii stamt oorspronkelijk uit het begin van de 15e eeuw, maar heeft enorm te lijden gehad van de zware aardbeving van 1855; niet alleen stortten de twee minaretten in, ook het gebouw zelf werd zwaar beschadigd. Sultan Abdulaziz liet het bouwwerk weer opknappen, maar van de oorspronkelijke luister is niet veel overgebleven. Het mooist is nog het marmeren portaal. De moskee heeft wel haar oorspronkelijke plattegrond behouden.
De Yildirim Camii staat zo'n 300 m ten noordoosten van de Yeşil Camii of Groene Moskee. Dit fraai gelegen, beroemde gebouw kwam in 1524 gereed. Ook deze moskee werd bij de aardbeving van 1855 vrijwel verwoest, maar negen jaar later was hij weer hersteld. Het is een van de mooiste voorbeelden van vroeg-Osmaanse architectuur; met de bouw van deze moskee werd het Seldsjukische tijdperk definitief afgesloten. Net als de Yildirim Camii heeft de Yeşil Camii geen voorhof meer; deze is binnen het geheel opgenomen. De ramen en deuren zijn prachtig versierd met marmersnijwerk; met name het met stalactieten versierde hoofdportaal is schitterend. Waar de ronde koepels in de rechthoeken van de draagmuren overgaan, zijn eveneens stalactieten aangebracht. Het gedeelte met de - uitzonderlijk hoge - mihrab ligt een beetje hoger dan het voorste deel (de vroegere voorhof), waar een fontein staat, en dat via een smalle vestibule toegankelijk is. Boven deze vestibule had de sultan zijn privéloge. Klok en kluis, vaste attributen in vrijwel elke moskee, ontbreken niet. En zoals in veel moskeeën voelen de tapijten wat soppig aan en hangt er een zweetvoetenlucht. Vroeger waste elke bezoeker vóór het binnentreden zijn voeten, maar sinds de meeste mensen sokken dragen, gebeurt dat kennelijk niet zo vaak meer... De Yeşil Türbesi of het Groene Mausoleum staat schuin tegenover de Yeşil Camii. Er is een mooie mihrab te zien. De Yeşil Türbe is nog minder groen dan de Yeşil Camii: de blauwe tegels zijn later, ter vervanging van de oude groene, aangebracht. De tombe is dagelijks geopend van 8.30 - 12.00 en van 13.00 - 17.30 uur. Vlakbij en aan dezelfde kant als de Yeşil Camii staat de vroegere medrese (1421) van het complex, die nu als Turks Islamitisch Museum ingericht is (dag. geopend, behalve maandag, van 8.30 - 12.00 en van 13.00 - 17.30 uur). De collectie omvat allerlei zaken die tot de etnografie gerekend kunnen worden, zoals kostuums, wapens en manuscripten, maar ook keramiek uit šIznik. Terug richting centrum, komt u vanzelf langs het beeld van Atatürk. Als u daar rechtsaf slaat, de Inönü Caddesi in, dan vindt u een stukje verder aan uw rechterhand de Bat Pazari of Ganzenmarkt. Dit is een interessante winkelbuurt, die nog niet al te toeristisch is geworden. Menig handwerksman heeft hier zijn werkplaats. De Cumhuriyet Caddesi komt uit aan de linkerkant van de Inönü Caddesi. Loop die in, dan ziet u vanzelf de Orhan Camii staan. Deze moskee werd in 1417 gebouwd en heeft een portaal dat op zuilen rust. Twee daarvan zijn antiek; ze zijn achthoekig en worden bekroond door kapitelen met acanthusblad-versiering. De mihrab is mooi versierd. Het merkwaardige gebouw aan de Atatürk Caddesi, naast de Orhan Camii, is het gemeentehuis. Aan de linkerzijde van de Cumhuriyet Caddesi grenst de Bedesten of Overdekte Bazar (Kapali Carsisi) uit het einde van de 14e eeuw. Dit complex onderging tijdens de aardbeving van 1855 hetzelfde lot als vrijwel heel Bursa, maar werd weer herbouwd. Hoewel er veel toeristen komen, zijn de Turken veruit in de meerderheid, en dat brengt met zich mee dat het overgrote deel van de koopwaar niet toeristisch is. In de buurt van de Bedesten bevinden zich meerdere Kervansay's. Aan de voorzijde van het complex komt u op het grote plein bij de Ulu Camii of Grote Moskee uit. Aan het uiteinde van de winkelgalerij, recht tegenover de Koza Han, is het Toeristen Informatiebureau gevestigd. De PTT is gevestigd aan de Atatürk Caddesi, tegenover de Ulu Camii (voetgangerstunnel). Achter dit gebouw is de groente- en fruitmarkt te vinden.

De Ulu Camii is in 42 jaar tijd gebouwd, een naar Turkse begrippen ongewoon lange periode. Het gebouw is het oudste voorbeeld van een zogeheten zuilenmoskee, die oorspronkelijk uit Arabië komt. Deze telt er twaalf, die negentien koepels schragen. Ook bij deze moskee is de voorhof ingebouwd; in het midden staat een fontein. De zuilen en de muren zijn versierd met teksten uit de koran, de mihrab met gekleurde tegels. De minbar is van mooi uitgesneden cederhout gemaakt, maar niet ingelegd.
Volg nu de Atatürk Caddesi tot aan een soort park. Rechtdoor leiden trappen naar boven en naar de 19e-eeuwse mausolea van de stichter van het Osmaanse Rijk, Osman, en diens zoon Orhan. Ze zijn na de grote aardbeving in Barokstijl herbouwd en staan op de plek waar vroeger de citadel was, in het Turks Hisar geheten. Van de gebouwen van de citadel is niets meer over.

Zo'n 2 km verder naar het westen en hoger op de helling, staat het Muradiye-complex, dat uit de Murat II-moskee en een aantal tombes bestaat. Ze liggen in een mooi park met veel groen en bloemen. Wie een auto heeft, kan beter richting Çekirge rijden en dan vlak voor het grote Çelik Palas Hotel linksaf slaan, de helling op. De gebouwen van het Muradiye-complex zijn gemakkelijk te herkennen; bovendien staat er een mooi badhuis, dat op dinsdag en vrijdag tussen 10.00 en 18.00 uur voor vrouwen gereserveerd is.
De Murat II Camii is in 1427 gebouwd en bestaat uit twee gebedsruimten, elk met een eigen koepel, die met mooie tegels versierd zijn. Interessanter zijn echter de tombes in het aangrenzende parkje. De bewaker heeft de sleutels van de ongeveer tien gebouwtjes. Niet alle mausolea zijn even mooi; de Cem Türbesi en de Mustafa Sehzade Türbesi springen eruit.
Schuin tegenover Muradiye staat een 17e-eeuws Osmaans Huis (ingang om de hoek), dat als museum ingericht is (open: dag., beh. ma., 8.30 - 17.00 uur). Het Archeologisch Museum ligt rechts van de Çekirge Caddesi, in het Kültür Parki (let op het gele bord. Open: dag., beh. ma., van 8.30 - 12.00 en van 13.00 - 17.30 u.). Indien nodig, aarzel dan niet de bewaker te vragen het licht aan te doen.

Çekirge (= krekel) is de naam van de wijk in het westen van Bursa. Hier zijn de warme bronnen te vinden. Het water heeft een temperatuur tussen de 39áøá en 78áøá C, afhankelijk van de bron, en bevat bicarbonaat, zwavel, natrium, calcium en magnesium. Wie lijdt aan huidziekten, reumatiek of vrouwenziekten dan wel stof-wisselingsproblemen heeft, zou het eens moeten proberen. Bij de bronnen zijn hotels gebouwd, variërend van betaalbaar tot superluxe. Het Yeni Kaplica of Nieuwe Badhuis is in 1522 gebouwd in opdracht van grootvizier Rüstem Paşa. Het gebouw staat niet ver ten westen van het Archeologisch Museum, ongeveer 100 m van de hoofdstraat. Kleine raampjes in de koepel laten het licht naar binnen. Het water is hier bijzonder rijk aan zwavel (rotte eieren!). Er zijn ook nog andere baden, zoals het Kükürtlü Kaplica, het Karamustafa Kaplica en het Kaynarca Kaplica, elk met hun eigen kwaliteiten. Het Eski Kaplica of Oude Badhuis, dat nog verder westwaarts aan het gelijknamige plein op de plaats van een van Justinianus' baden staat, is tijdelijk wegens renovatie gesloten.
De Murat I Camii staat nog een stukje verderop. Dit gebouw kwam in 1365 gereed en vertoont een wat eigenaardige bouw; niet alleen de plattegrond wijkt af, maar ook de gevel met de daarin opgenomen bogen is origineel. De Çekirge Caddesi splitst hier, linksaf gaat het naar de Ulu Dagi (zie hieronder).