Eerste en Tweede Wereldoorlog

Deelname aan de Eerste Wereldoorlog

Op de vooravond van de Eerste Wereldoorlog maakte premier Botha bekend dat Union of South Africa (als deel van het Britse Rijk) de strijd aanging met het Duitse Rijk. Dit besluit was tegen de wil van Afrikaners, die na de Tweede Boerenoorlog geen reden hadden om Groot-Brittannië te steunen. Hun sympathie lag bij Duitsland dat als machtig land strijd kon leveren tegen Groot-Brittannië. Details over de situatie in Europa bereikten de geïsoleerde gemeenschappen in het zuiden van Afrika amper.

De Unie stuurde (officieel Britse) soldaten naar onder andere Frankrijk en Noord-Afrika. Ook werden troepen naar buurland Zuidwest-Afrika (bestuurd door Duitsland) gestuurd. Na de oorlog werd dit land mandaatgebied van de Volkerenbond dat bestuurd werd door Union of South Africa. In 1934 vormden South African Party en National Party een regering van nationale eenheid.

Deelname aan de Tweede Wereldoorlog

Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog wenste premier Hertzog een neutrale Unie. Jan Smuts was echter van mening dat het land, als deel van het Britse Rijk, actief moest strijden tegen Nazi-Duitsland. Een meerderheid van de Afrikaners stond niet achter hem en steunde Duitsland. Wederom omdat zij geen reden hadden om met de Britten te sympathiseren. Smuts’ standpunt kon in 1939 wel rekenen op een meerderheid in het parlement, waarna Hertzog aftrad. Divisies van het Unieleger streden in huidig Ethiopië en Madagaskar. Ook vochten zij in landen rond de Middellandse Zee en leverden zij steun aan acties tegen Japan.