De grote onbekende expeditie

Stilleven bij Port Lockroy
Stilleven bij Port Lockroy

De volgende grote expeditie is lang onbekend gebleven omdat alle geschriften over en dagboeken van deze Russische onderneming uitsluitend in het Russisch opgesteld waren. Thaddeus von Bellinghausen die de twee schepen Vostok en Mirniy leidde, vertrok eind juli 1819 vanuit Sint Petersburg met de simpele opdracht: zo dicht mogelijk bij de geografische zuidpool te komen. Tijdens deze reis werd onder andere de zuidkust van South Georgia verder in kaart gebracht (men maakte af wat Cook begonnen was). Gedurende de Antarctische zomer voer hij van South Georgia via de South Sandwicheilanden tot vrij dicht onder de kust van Oost-Antarctica. In het journaal zijn enkele meldingen van mogelijk land. Slechte weersomstandigheden en een tekort aan voorraden lieten niet toe dit verder te onderzoeken. Waarschijnlijk heeft hij een van de randen van de grote ijsplateaus gezien. Vandaar voer hij terug tot ongeveer 60° ZB en behield deze zuidelijke positie tot hij ter hoogte van Tasmanië was aangekomen. Hij voer naar Sydney waar hij de winter afwachtte.

Op 31 oktober 1820 vertrok hij weer in zuidelijke richting. Via het eiland Campbell hoopte hij Antarctica te bereiken. Een immense hoeveelheid ijs blokkeerde echter iedere vaarroute in zuidelijke richting. Het werd daarom zuidwest. Op 21 januari stuitte hij op een eiland dat hij Peter I noemde. Enige tijd later ontdekte hij het eiland dat nu Alexander heet. Beide eilanden liggen beneden de zuidpoolcirkel, een unieke ontdekking die echter tot 1945 onbekend is gebleven. Bij de South Shetlandseilanden boog hij af en keerde huiswaarts, waar hij uiteindelijk op 4 augustus 1821 aankwam. Hij was rondom Antarctica gevaren en was uiteindelijk veel dichter langs het continent gevaren dan Cook.

Andere periodes in de geschiedenis van Antarctica