Schilderkunst

Pas vanaf het begin van de vorige eeuw kan gesproken worden van een originele Braziliaanse schilderkunst. Voor die tijd werd er natuurlijk ook al geschilderd, onder meer in opdracht van de toenmalige keizers, maar het resultaat bleef onpersoonlijk en on-Braziliaans omdat geschilderd werd volgens de regels van de Europese kunst conform de wensen van de Franse leermeesters. Zo ontstond puur ambachtelijk handwerk, waarvan de resultaten te zien zijn in de musea van Rio de Janeiro en Petropolis.

In ‘De week van de moderne kunst, februari 1922’, traden de nieuwe Brazilianen voor het eerst gezamenlijk naar buiten en zij verwierven onmiddellijk erkenning. Enkele namen: Di Cavalcanti, Pancetti, Cicero Dias, Flávio de Carvalho, Djanira da Mota Silva, Dacosta, Bandeira, Magalhaês, Candido Portinari en Iracema Arditi. In Rio de Janeiro zijn van Portinari muurschilderingen te zien in het Ministerie van Onderwijs en Cultuur en in Belo Horizonte in een kerk een tegelmozaïek van architect Oscar Niemeyer (1945). Van de primitieve school is vooral bekend Iracema Arditi met haar kleurrijke schilderijen van bloemen en ongerepte tropische natuur.

Op de betere kunstmarkten, in galerieën en in de musea voor moderne kunst kan men kennisma-ken met moderne Braziliaanse schilders. Maar hun muurschilderingen in openbare gebouwen en op de gevels van flats, op schuttingen en voertuigen dragen eveneens duidelijk bij aan het Braziliaanse van Brazilië. Sinds 1954 is er om de twee jaar de ‘Biennale voor moderne kunst’ in São Paulo, een vervolg op de week van de moderne kunst die in 1922 zo inspirerend werkte.