De oostkust

De oostkust van Gozo loopt meer dan in het westen trapsgewijs af naar zee. Maar ondanks dat is die vaak niet anders te bereiken dan over karrensporen en voetpaden. Er zijn enkele baaien met kiezelstranden, maar die zijn vooral in trek bij de eilandbewoners zelf. Buitenlandse toeristen kom je hier niet zo snel tegen.

Ook langs deze kust van Gozo staan hier en daar oude wachttorens uit de tijd van de Maltezer ridders. Zoals bij Mġarr tx-Xini, een diep het land instekende baai die in trek was als schuilplaats bij Turkse een Saraceense piraten.

Vanuit Nadur in noordelijke richting kun je mooie voet- of fietstochten maken over smalle geasfalteerde landwegen die aansluiten op gravelpaden of karrensporen. Deze voeren ondermeer door de Dahlet Qorrot Valley en naar de Mistra Rocks. In oostelijke richting kun je per auto en daarna te voet de meest oostelijke punt van Gozo bereiken: Qala Point.

Aan de oostkust ligt ook het eerste stadje waar iedereen die per boot naar Gozo komt wel kennis mee moet maken: de havenplaats Mġarr. Hier meren de veerboten uit Malta. Bij het naderen van de haven vervagen de grote lijnen en krijgt de stad diepte. Dan ook komt de op een heuvel staande Church of Our Lady of Lourdes tot haar volle recht.

Mġarr is een betrekkelijk welvarend en modern stadje. Er wonen veel uit Amerika, Australië en Italië teruggekeerde Gozitanen. Die laten bij elke feestelijke gebeurtenis trots de vlag van hun tweede vaderland wapperen.

Aan de weg van Mġarr naar Victoria ligt een van de grotere dorpen van het eiland: Xewkija, met een imposante, door bewoners uit de verre omtrek zelf gebouwde en gefinancierde kerk. Met de lage levensstandaard van de eilandbewoners in die tijd in het achterhoofd, is het opmerkelijk dat het plan voor de bouw überhaupt is opgevat. De verf van de Ta’Pinu kerk, later kathedraal, aan de westkant van het eiland, was bij wijze van spreken amper droog, of er werd al weer geld ingezameld voor een nog grotere kerk, nu aan de oostkant.

Het was oorspronkelijk de bedoeling de koepelkerk van Mosta op het hoofdeiland Malta in grootte te overtreffen. Dat is niet gelukt. De parochianen van Xewkija en de omliggende dorpen en gehuchten, hebben er met zijn allen van 1954 twintig jaar aan gewerkt on der leiding van architect Joseph d’Arnato. De kerk is opgetrokken uit kalksteen. De 45.000 ton wegende koepel wordt gedragen door 8 pilaren en overspant een afstand van 85 meter. Voor het interieur is gebruik gemaakt van decoraties afkomstig van de oude dorpskerk uit de 17e eeuw.