Stadsbeeld en oriëntatie

Met een historie als die van Valletta, kun je moeilijk van een typisch Maltezer bouwstijl spreken. Daarvoor zijn er bij de bouw van de stad te veel verschillende Europese bouwheren betrokken geweest. Wel uniek is het geometrische stratenpatroon dat in Valletta voor het eerst werd toegepast, zij het uit militair oogpunt. In latere eeuwen vinden we deze bouwwijze in meer Europese steden terug, o.a. in Lissabon en Barcelona. Maar waar in die steden de geometrie werd afgezwakt met speelse, avangardistische concepten en elementen (denk aan de creaties van Goudi in Barcelona), is van dat alles in Valletta geen sprake.

Het stadsbeeld wordt hoofdzakelijk bepaald door hoge, smalle straten. De huizenblokken zijn opgetrokken uit naar grijs en roodbruin neigende verweerde kalksteen die soms ook een warme okerkleurige uitstraling heeft als de zon er mee speelt. Veel huizen hebben fraai bewerkte balkons. Maar dat is dan ook de enige frivoliteit die de bouwers zich in het verleden hebben gepermitteerd.

Hoewel, wanneer je vanaf het hoger gelegen stadsdeel via de smalle, door trappen aaneengeregen straten en stegen naar de bastions afdaalt, blijf je voortdurend zicht houden op het omringende water. Hoewel dat vroeger een strategisch doel had, geeft het de stad nu een onverwacht speels karakter door het scheepsvaartverkeer. Lopend door de straten van Valletta, komt het woord ‘allure’ niet direct bij je op. Evenmin als ‘metropool’. De hoofdstad van Malta heeft eerder iets provinciaals, letterlijk klein gehouden door de massieve stadsmuren. Voor architectonische vernieuwing moet je naar Sliema en St. Julians.